Кармалык сыноолор (турмуштук соккулар) кыш менен жай сыяктуу бирин-бири дайыма алмаштырып турат, андыктан буга сабырдуулук менен, токтоо мамиле кылуу керек. Жашоодогу мындай көрүнүштөрдү байкабай жашай билүүгө үйрөнүү зарыл. Мына ушул нерсе рухий практика, рухий жашоо деп аталат.
Ал эми адамдар жеке жашоосуна өтө эле аяр мамиле кылып, майда-чүйдөгө өтө сезгич болуп, дайыма эле ошол жөнүндө ойлонуп, сарсанаа боло беришсе, андай адамдарды уйга же эшекке теңешет! Башкача айтканда, алардын аң-сезими өтө алсыз.
Адамдар көпкө таарынышат, ошол ички азап-кайгысын ойлой беришет, аны өмүр бою жүрөгүндө көтөрүп жүрүшөт жана жалаң гана ошол жөнүндө сүйлөшөт. «Күйөөм, аялым, балдарым, батирим, акчам. Эми арты эмне болот?» деп эле түйшөлө беришет. Бул — уйдун же эшектин аң-сезими. Мындай адам өзүнүн физикалык денесине жана материалдык нерселерге өтө катуу байланган, анын аң-сезими өнүккөн эмес. Болбогон эле себептен улам акылы олку-солку болуп, ал дайыма коркуп, тынчсыздана берет.
Биз төрөлүп жана кайра өлө турган дүйнөдө жашап жатабыз, бул жерде жалаң гана бал менен шекер (түгөнгүс жыргалчылык) боло бербейт! Аны күтпөй эле коюңуз. Бул жашоодо башка нерселер болот: аң-сезимдин өнүгүүсү, рухий жактан жогорулоо жана рухий күч-кубат, улуу иштер болот, жана булардын бири да оңой-олтоң эле берилбейт!
Бул жерде тандоо керек: материалдык дүйнөнүн сазында чирип жок болуубу же өзүн-өзү таанып-билүүнүн жолундагы кыйынчылыктарды татыктуу тосуп алуубу.
— А.Г. Хакимов
Александр Хакимовдун бул сөзүнүн негизги маңызы жана философиялык тереңдиги
Берилген үзүндүдө адамдын жашоого болгон көз карашы, аң-сезиминин деңгээли жана рухий өсүүсү тууралуу абдан олуттуу, терең ойлор камтылган.
1. Аң-сезимдин эки деңгээли
-
Материалдык (убактылуу) аң-сезим: Мындай абалда адам жалаң гана күнүмдүк турмуштук көйгөйлөргө (акча, батир, майда таарынычтар, коркунучтар) малынып жашайт. Бул деңгээлди автор жаныбарлардын (уй же эшек) деңгээлине теңейт, анткени аң-сезим физикалык денеден жана материалдык байлыктан өйдө көтөрүлө албайт.
-
Рухий (жогорку) аң-сезим: Жакшылык менен жамандыкты, ысык менен суукту кыш менен жайдай мыйзам ченемдүү көрүнүш катары кабыл алуу. Жашоонун соккуларына сабырдуулук, токтоолук менен мамиле кылуу — чыныгы рухий практикамдын белгиси.
2. Жашоонун табигый мыйзамдары
-
Бул дүйнө идеалдуу эмес ("жалаң эле бал менен шекер болбойт"). Жоготуулар, кыйынчылыктар жана кармалык сыноолор жашоонун ажырагыс бөлүгү.
-
Кыйынчылыктар — адамды жазалоо эмес, тескерисинче, аң-сезимди өстүрүү, рухий жактан чыңдоо жана өзүн-өзү таанып-билүү үчүн берилген курал.
3. Инсандык тандоо Автор ар бир адамдын алдына ачык тандоо коёт:
-
Материалдык дүйнөнүн сазына чөгүп, майда-чүйдө түйшүктөр менен азап тартып жашоо;
-
Жоопкерчиликти моюнга алып, кыйынчылыктарды татыктуу жеңип, рухий жактан бийиктөө.
Жыйынтыктап айтканда, бул текст адамды убактылуу материалдык көйгөйлөргө байланбай, аң-сезимди кеңейтүүгө, ички тынчтыкты табууга жана рухий өсүүнү турмуштун башкы максаты кылууга чакырат.
Комментарии
Пока нет комментариев — будьте первым.