Чыныгы бейкуттукка жана руханий бактылуулукка карай жол

Адам баласынын жашоосундагы эң чоң трагедия — бул өзүнүн чыныгы ички табиятына жат болгон бөтөн жолдо өмүр сүрүүсү.

Бхагавад Гитада мындай деп айтылат: "Адамга, бирөөнүн милдетин кемчилдиксиз аткарганга караганда, өз милдетин жеткиликсиз аткарган алда канча жакшы. Өз милдетиңди ийгиликсиз аткаруу — бирөөнүн милдетин так аткаргандан артык, анткени бөтөн жол менен жүрүү өтө кооптуу".

Веда даанышмандыгында бул эреже жөн гана социалдык кесип тандоо эмес, адамдын аң-сезимин тазалоонун жана эң жогорку руханий эркиндикке жетүүнүн негизги пайдубалы катары түшүндүрүлөт.

Эки башка жол: Свадхарма жана Пара-дхарма

Веда илими боюнча ар бир адам бул дүйнөгө өзүнө гана таандык өзгөчө дарамет, шык жана психофизикалык сапаттар менен келет. Ушул жагдайда биз эки түшүнүк менен бет келебиз:

Свадхарма — «өз милдетиң» же «ички табиятыңдан келип чыккан жол». Бул адамдын психологиялык жана физикалык жаратылышына шайкеш келген, ички ынтымакты камсыз кылган табигый ишмердүүлүгү (мисалы, окутуучулук, устачылык, башкаруучулук ж.б.).
Пара-дхарма (материалдык мааниде) — бул «бөтөн милдет». Башка бирөөнүн табиятына ылайык келген, бирок сизге жат болгон жумуш же жашоо жолу.

Көпчүлүк адамдар коомдогу кадыр-барк, каржылык коркунучтар же жакындарынын кысымы менен өз свадхармасын эмес, бөтөн жолду — пара-дхарманы тандап алышат. Гитада мындай жол «бхаяваха» (коркунучтуу, тынчсыздануу жана кулоо алып келүүчү жол) деп аталат. Өз табиятыңызга туура келбеген ишти канчалык мыкты аткарбаңыз, ал сизге чыныгы ички бейкуттукту жана бактылуулукту тартуулай албайт; тескерисинче, эмоционалдык чарчоону жана түшүндүрүлбөгөн ички боштукту жаратат.

Жогорку Пара-дхарма: Жан дүйнөнүн түбөлүктүү милдети

Бирок Веда философиясында, Пара-дхарма түшүнүгүнүн экинчи, алда канча терең жана абсолюттук мааниси ачылат.

Бул жерде «пара» сөзү «бөтөн» дегенди эмес, «эң жогорку, трансценденттик» дегенди билдирет.

Жогорку Пара-дхарма — бул тирүү жандын эң жогорку, түбөлүктүү рухий милдети. Бул милдет кайсы бир кесипке же социалдык статусқа көз каранды эмес. Жан дүйнөнүн эң жогорку пара-дхармасы — бул Бхагаванга (Теңирге) болгон таза, шартсыз жана үзгүлтүксүз сүйүү (бхакти).

Адам өзүнүн материалдык табиятына туура келген ишти (свадхарманы) тапканда убактылуу психологиялык сооронуч алат. Бирок, эгерде ал эмгек жалаң гана жеке кызыкчылык үчүн жасалса, ал чыныгы бейкуттукту бере албайт. Материалдык свадхарма — бул болгону курал. Чыныгы максат — ошол куралды колдонуп, эң жогорку Пара-дхармага (Кудайга кызмат кылууга) жетүү.

Карма-йогадан Бхакти-йогага карай секирик

Шрила Прабхупада бул эки түшүнүктү мындайча бириктирет: адам өзүнүн табигый милдетин (свадхармасын) канчалык жөнөкөй болбосун, аны сүйүү жана берилгендик менен Жаратканга кызмат катары аткарганда гана эң жогорку жеткилеңдикке жетет.

Бхагаван — бардык байлыктын, сулуулуктун, билимдин жана кайраттын ээси болгон Жогорку Булак.
Карма-йога — эмгектин натыйжасына байланбай, өз милдетин абийирдүүлүк менен аткаруу жолу.
Бхакти — эч кандай жеке эсеп-кысапсыз, таза сүйүү жана берилүү менен аткарылган руханий кызмат.
Сиддхи — жашоонун эң жогорку максатына жетишүү, руханий жеткилеңдик.
Шанти — сырткы шарттарга көз каранды болбогон туруктуу ички тынчтык, бузулгус бейкуттук.

Сиз өз эмгегиңизди, өнөрүңүздү Абсолюттуу Акыйкатка арнап, Ага кубаныч тартуулоо ниети менен аткарганыңызда, кадимки карма-йогаңыз эң жогорку бхакти-йогага айланат. Бул учурда адамдын материалдык свадхармасы менен рухий пара-дхармасы бир бүтүнгө биригет.

Өз ички табиятыңды кантип таанып билсе болот?

Ички табиятты (свадхарманы) таануунун белгилери:

Убакыттын унутулушу: кайсы бир ишти аткарганда чарчоо эмес, ички шыктанууну сезесиз.
Натыйжага болгон таза мамиле: ишиңиз үчүн сыйлык же атак албасаңыз да, процесстин өзү сизге ырахат тартуулайт.
Балалык кездеги кызыгуулар: социалдык калыптар мээни ээлей электеги табигый, таза шыктануу жана кайсы бир ишмердикке болгон ыктоолор.
Башкаларга пайда келтирүү: Сиздин шыгыңыз айланаңыздагы адамдарга табигый түрдө жакшылык алып келет.

Акылмандык жана сабырдуулук

Табиятыңызга туура келбеген жумушта иштеп жатканыңызды түшүнсөңүз, дароо баарын таштап качуу сунушталбайт. Веда маданияты сабырдуулукту үйрөтөт:

Аң-сезимди өзгөртүү: бүгүндөн баштап, азыркы (бөтөндөй көрүнгөн) жумушуңузду да Жогорку Жаратканга арналган милдет катары аткарууга машыгыңыз. Ниет өзгөргөндө, жүрөккө шанти (бейкуттук) келет.
Акырындык менен даярдануу: Ошол эле учурда, ички табиятыңызга ылайыктуу жолду (свадхарманы) акырындык менен, жоопкерчиликтүү түрдө даярдаңыз.

Жыйынтык

Чыныгы бактылуулук — бул аткарган ишиңиздин коомдогу кадыр-баркында эмес. Чыныгы бейкуттук — бул биринчи кезекте өзүңүздүн табигый ордуңузду (свадхарманы) табууда, жана экинчиден, ошол ордуңузда туруп, ар бир аракетиңизди эң Жогорку Пара-дхармага — Жогорку Теңирге болгон таза сүйүүгө (бхактиге) айлантууда жатат. Ушул эки жол бириккенде гана, жан дүйнө материалдык дүйнөнүн коркунучтарынан арылып, түбөлүктүү эркиндикке чыгат.