Күнүгө адам болуу Адамий эмес - адамгерчилик

Адам болуу кыйын…
​Элибиздин карыялары ар дайым айтып келишкен: «Дүнүйө — бул бир аккан суу, убактылуу токтогон бекет». Бирок заман өзгөрүп, турмуштун агымы ылдамдаган сайын, биз ошол бекетке түбөлүккө келгендей, капасы алтын болсо эле бактылуу болуп калчудай умтулабыз.
​Чындыгында, алтын капаска камалган чымчыкка тордун баасы маанилүүбү? Ага канат кагуу, асмандын чексиздиги жана жан дүйнөнүн эркиндиги керек эмеспи. Биз да ошол чымчык сыяктуубуз. Жалтыраган материалдык ийгиликтин артынан чуркап жүрүп, өзүбүздүн ким экенибизди — бул дененин ичиндеги түбөлүктүү, өчпөс "Жан" экенибизди унутуп койобус.
​Ички дүйнөнүн ириңи
​Кыргыз баласы байыркыдан эле «Ар-намыс» жана «Уят» деген ыйык түшүнүктөр менен жашап келген. Бирок бүгүн биздин ичибизде көрүнбөгөн алты каардуу душман уялап алгандай: ач көздүк, ачуулануу, кумар, жалган элес, текебердик жана көрө албастык.
​Адам баласы качан өз акылын көзөмөлдөй албай калганда, ошол акыл анын эң жакын досу эмес, эң каардуу душманына айланат. Бирөөгө айтылган уулуу сөз, көрө албастык менен көрүлгөн кадам — кайтар дүйнө сыяктуу кайра өзүбүзгө кайтып келет. Анткени «Байлык — колдун кири», ал эми бирөөнүн акысын жеп, намысына тийүү — өз мойнуңа бөтөндүн оор жүгүн (карматын) илгениң.
​Туз жана Нан: Сүйүүнүн даамы
​Биздин ата-бабалар ашканага, тамакка өзгөчө аяр мамиле жасашкан. Нанды ыйык тутуп, жерге түшүрбөй асырашкан.
​Эмне үчүн? Анткени тамак — жөн гана ашказанды толтуруу эмес. Ашпозчунун ой-санаасы, жүрөгүнүн жылуулугу тамакка сиңет. Качан гана тамак-аш сүйүү менен, Жаратканга шүгүрчүлүк келтирүү менен даярдалганда, ал жөнөкөй оокат эмес, жан дүйнөнү тазалоочу тунук булакка (рухий азыкка) айланат. Уруш-талаш, ачуу менен бышырылган аш — денеге да, рухка да уу.
​Адамга эң кыйыны — күн сайын Адам болуу.
​Адам болуу — бул айланаңдагыларга залакаңды тийгизбей жашоо. Бул — кечиримдүү болуу, ач көздүктөн арылуу жана өзүңдүн Жогорку Булагыңды (Жаратканды) унутпоо. Оттон ыргып түшкөн кичинекей учкун жалгыз калганда кантип өчүп калса, адам да Жараткандан жана таза чөйрөдөн узактаганда ошондой өчөт.
​Асманга кароо
​Заманбап дүйнө бизди пайдасыз маалымат калдыктары менен азыктандырып, мээбизди курчап барат. Бирок сабырдуулук менен шүгүрчүлүктү кайрадан табууга мезгил жетти.
​Ушак-айыңдан, пайдасыз ызы-чуудан алыстап, бир сүртүм убакытка токтоп, асманга карап дем алалы. Анткени чыныгы бакыт сырткы дүйнөнүн байлыгында эмес, жүрөктүн тазалыгында, рухтун тынчтыгында жана Жаратканга болгон чексиз ишенимде.
​Өзүңдү жоготпо. Кунуго Адам болууну унутпа...